منطقه۱۲|تقدیر و تجلیل خادمیاران رضوی منطقه از خانواده شهید جمشید سید
به گزارش خبرنگار تهران پرس، دولت شریف امامی سرانجام در شامگاه روز ۱۶ شهریور ۱۳۵۷ در تهران و ۱۱ شهر دیگر اعلام حکومت نظامی کرد، تا با این اقدام فاجعه جمعه خونین ۱۷ شهریور ۱۳۵۷ در میدان ژاله (شهدا) تهران به نقطه عطفی در گسترش مخالفت های عمومی با حکومت پهلوی تبدیل شود. ظواهر امر نشان می‌داد که نیروهای فرمانداری نظامی قصد متفرق کردن مردم را ندارند و راه عبور را از چهار طرف بر روی مردم بستند، ناگهان صدای رگبار از خیابان‌های منتهی به میدان بلند شد. در مدت چند ثانیه صدها نفر در خاک و خون غلطیدند.پیکر شهدای این کشتار در قطعه ۱۷ بهشت زهرا(س) آرام گرفته است، و اکنون مزار این شهدا سند زنده و جاویدی از خون هایی است که در راه پیروزی انقلاب بر زمین ریخته است.
شهید جمشید سـیّد یکی از شهدای این جمعه سیاه، یکم آذر ۱۳۳۸ در سمنان چشم به جهان گشود. نام پدرش رجبعلی است و مادرش، سیدنسا نام دارد. او هنگام شهادت سوم متوسطه در رشته مکانیک هنرستان درس می خواند که مزار او در بهشت زهرای تهران قطعه ۱۷ ردیف ۵۶ شماره ۴۳ یکی از آن اسناد زنده و جاوید جنایات رژیم طاغوتی پهلوی می باشد.
در آستانه چهل و سومین سالگرد پیروزی شکوهمند انقلاب اسلامی روز یکشنبه هفدهم بهمن ماه خادمیاران کانون ایثار و شهادت رضوی منطقه ١٢ با حضور در منزل شهید انقلاب اسلامی شهید گرانقدر جمشید سید از پدر و مادر بزرگوار آن شهید والامقام با متبرکات آستان قدس رضوی تقدیر و تجلیل به عمل آوردند.
در این دیدار که پرچم بارگاه منور شمس الشموس حضرت علی ابن موسی الرضا (علیه السلام) زینت بخش آن محفل بود مادر بزرگوار شهید با بیان اینکه پسرم از دوران نوجوانی به امام خمینی (ره) و جهاد در راه اسلام علاقه فراوانی داشت گفت: پسرم همیشه در مسجد در زمینه کارهای انقلابی فعالیت های مفیدی داشت و در پاسخ به نگرانی های مادرانه من گفت من یک جان بیشتر ندارم آن هم باید در راه پایداری از اسلام و انقلاب فدا کنم.وی در ادامه در رابطه با نحوه شهادت فرزندش اظهار داشت: زمانی که پسرم در تیرباران ۱۷ شهریور شهید شد، به من گفتند مجروح شده و در بیمارستان بستری است، زمانی که در راه بیمارستان بودیم آرام آرام گفتند که او به شهادت رسیده است، از دست دادن فرزند برای پدر و مادر بسیار سخت و تحمل آن دشوارتر است، ما جمشید را فدای انقلاب اسلامی کردیم و خداوند مهربان هم به ما صبری عطا کرد تا بتوانیم نبود تک پسر جوانمان را تحمل کنیم. مادر شهید در پایان خاطرات شیرین خود تصریح کرد: زمانی که در راه خدا هدیه ای را می دهی پشیمانی در آن وجود نخواهد داشت زیرا خداوند پاداش آن را به تو خواهد داد. جمشید امانتی از طرف خدا به ما بود که در ۱۹ سالگی به او بازگرداندیم.
کلاته؛ باشگاه خبرنگاران تهران پرس
ارسال نظر